Estivali sub fervore,

Quando cuncta sunt in flore,

Totus eram in ardore;

Sub olivae me decore

Aestu fessum et ardore

Detinebat mora.

Erat arbor haec in prato

Quovis flore picturato,

Herba, fonte, situ grato,

Sed et umbra, flatu dato:

Stylo non pinxisset Plato

Loca gratiora.

Subest fons vivacis venae,

Adest cantus philomenae,

Naiadumque cantilenae,

Paradisus hic est pene,

Non sunt loca, scio plene,

His iocundiora.

Hic dum placet delectari;

Delectatque iocundari,

Et ab aestu relevari,

Cerno forma singulari

Pastorellam sine pari,

Colligentem mora.

In amorem visae cedo,

Facit Venus hoc, ut credo:

Ades, inquam, non sum praedo,

Nihil tollo, nihil laedo,

Me meaque tibi dedo,

Pulchrior quam Flora.

Quae respondit verbo brevi:

Ludos viri non assuevi,

Sunt parentes mihi Suevi;

Mater longioris aevi

Irascetur pro re levi,

Parce nunc in hora.