Vere dulci mediante,

Non in maio, paulo ante,

Luce solis radiante

Virgo vultu elegante

Fronde stabat sub vernante

Canens cum cicuta.

Illuc veni fato dante.

Nympha non est formae tantae,

Aequipollens eius plantae,

Quae me viso festinante

Grege fugit cum balante

Metu dissoluta.

Clamans tendit ad ovile;

Hanc sequendo precor: sile!

Preces spernit et monile.

Nihil timeas hostile.

Quod ostendi tenet vile

Virgo sic locuta:

Munus vestrum, inquit, nolo,

Quia pleni estis dolo,

Et se sic defendit colo.

Conprehensam ieci solo.

Clarior non est sub polo

Vilibus induta.

Satis illi fuit grave,

Mihi gratum et suave.

Quid fecisti, inquit, prave?

Vae, vae! tamen ave,

Ne reveles ulli, cave,

Vt sim domi tuta.

Si senserit meus pater

Vel Martinus maior frater,

Erit mihi dies ater;

Vel si sciret mea mater,

Cum sit angue peior quater,

Virgis sum tributa.