Transiit et glacies,

Spirante favonio,

Terrae nitet facies

Ortu florum vario,

Et mihi materies

Amor est, quem sentio,

Ad gaudia.

Temporis nos ammonet lascivia.

Illa, pro qua gravior

Mens amorem patitur,

Iusto plus asperior,

Nec mihi compatitur

Amans, et non mentior,

Nec vivit nec moritur

Ad gaudia.

Hic amor, hic odium;

Quid eligam nescio,

Sic feror in dubium;

Sed cum hanc respicio,

Me furatur inscium,

Et prorsus deficio

Ad gaudia.

Non est finis precibus,

Quamvis cantu finiam,

Superis faventibus

Adhuc illi serviam,

Vnde laetis plausibus

Optata percipiam

Ad gaudia.

Agnosco vestigia

Rursus flammae veteris,

Planctus et suspiria

Nova signa Veneris,

Quibus monet tristia

Amantes prae ceteris

Ad gaudia.