Potatores exquisiti,

Licet sitis sine siti,

Et bibatis expediti

Et scyphorum inobliti,

Scyphi crebro repetiti

Non dormiant,

Et sermones inauditi

Prosiliant.

Qui potare non potestis,

Ite procul ab his festis,

Non est locus hic modestis.

Inter laetos mos agrestis

Modestiae,

Et est suae certus testis

Ignaviae.

Si quis latitat hic forte,

Qui non curat vinum forte,

Ostendatur illi portae,

Exeat ab hac cohorte:

Plus est nobis gravis morte,

Si maneat,

Si recedat a consorte,

Tunc pereat.

Cum contingat te praestare

Ita bibas absque pare,

Vt non possis pede stare,

Neque recta verba dare,

Sed sit tibi salutare

Potissimum

Semper vas evacuare

Quam maximum.

Dea deo ne iungatur,

Deam deus aspernatur,

Nam qui Liber appellatur

Libertate gloriatur,

Virtus eius adnullatur

In poculis,

Et vinum debilitatur

In copulis.

Cum regina sit in mari,

Dea potest appellari,

Sed indigna tanto pari,

Quem praesumat osculari.

Nunquam Bachus adaquari

Se voluit,

Nec se Liber baptizari

Sustinuit.