O mi dilectissima,

Vultu serenissima,

Mente lege sedula

Quod mea refert littera.

Manda liet, manda liet,

Min geselle chumet niet.

Quae est haec puellula,

Dixi, tam praecandida,

In cuius nitet facie

Candor cum rubedine?

Vultus tuus indicat,

Quanta sit nobilitas,

Quae in tuo pectore

Lac miscet cum sanguine.

Quae est puellula

Dulcis et suavissima:

Eius amore caleo,

Quod vivere vix valeo.

Circa mea pectora

Multa sunt suspiria

De tua pulchritudine,

Quae me laedunt misere.

Tui lucent oculi

Sicut solis radii,

Sicut splendor fulguris,

Qui lucem donat tenebris.

Vellet deus, vellent dii,

Quod mente proposui,

Vt eius virginea

Reserassem vincula.