Dum quiete vegetarem,

Soporique membra darem,

Et langueret animalis,

Praevaleret naturalis

Virtutis dominium,

En, Cupido pharetratus,

Crinali torque spoliatus,

Manu multa tactis alis,

Maesto vultu, nunquam talis,

Visus est per somnium.

Quem ut vidit perturbatum

Habituque disturbatum,

Membra stupor ingens pressit;

Qui paulatim ut recessit

A membris organicis,

Causam quaero maesti vultus

Et sic deformati cultus,

Cur sint alae contrectatae,

Nec ut decet ordinatae,

Causamque itineris,

Amor quondam vultu suavis,

Nunc maerore gravi gravis,

Vt me vidit percunctari,

Responsumque praestolari,

Reddit causam singulis:

Vertitur in luctum

Organum Amoris,

Canticum subductum

"Absinthio" doloris;

Vigor priscus abiit,

Evanuit iam virtus.

Me vis deseruit, periere Cupidinis arcus.

Artes amatoriae

Iam non instruuntur

A Nasone traditae,

Passim pervertuntur;

Nam si quis istis utitur,

More modernorum

Turpiter abutitur hac assuetudine morum.

Naso meis artibus

Feliciter instructus

Mundique voluptatibus

Et regulis subductus

Ab errore studuit

Mundum revocare,

Qui sibi notus erit, docuit sapienter amare.

Veneris mysteria

Iam non occultantur

"Cistis", et exposita

Coram praesentantur:

Proh dolor, non dedecet

Palam commisceri?

Praecipue Cytherea iubet sua sacra taceri.

Amoris ob infamiam

Moderni gloriantur,

Sine re iactantiam

Anxii venantur,

Iactantes sacra Veneris

Corporibus non tactis.

E heu, nocturnis "titulos" imponimus actis.

Res archana Veneris

Virtutibus habenda,

Optimisque meritis

Et moribus emenda,

Prostat in prostibulo,

Redigitur in pactum:

Tanta meum populo "ius" est ad damna redactum.