Prata iam rident omnia,

Dulce est flores carpere,

Sed nox donat his somnia,

Qui semper vellent ludere:

Vae vae miser, quid faciam?

Venus, mihi subvenias,

Tuam iam colo gratiam.

Plangit cor meum misere,

Quia caret solatio.

Si velles hoc cognoscere,

Bene posses, ut sentio,

O tu virgo pulcherrima,

Si non audis me miserum,

Mihi mors est asperrima.

Tempus accedit floridum,

Hiemps discedit temere,

Omne quod fuit aridum,

Germen suum vult gignere;

Quamdiu modo vixeris,

Semper laetare, iuvenis,

Quia nescis cum deperis.

Dulcis appares omnibus,

Sed es mihi dulcissima,

Tu prae cunctis virginibus

Incedis ut castissima,

O tu, mitis considera,

Nam per te gemitus

Passus sum et suspiria.