Castalidum madidos divino rore corimbos
Intexens docto non satis articulo,
Devoto strophium, dignissime papa, sacratum
Compegi studio, si tibi complacito,
5
Absens, qui nequeo praesens, quo, sancte, saluto
Temet et aeternis opto vigere bonis.
Officio incautus fertur sed sicut asellus
Sero stultitiam ingemuisse suam
Infelix domini monitus sub verbere laesi:
10
Contentum proprio quemque placere modo;
Forsan praesumptor, id meque fatente videbor,
Ausim qui scripti mittere verba tibi
Indignus digno, modicus super aethera celso,
Rusticus urbano indocilisque cato.
15
Cuius si, primis qua nobilitaris ab annis,
Ferre velim palmam indole promeritam,
Omnis virtutum superatus mole tuarum
Fandi conatus deficiet citius,
Vt nec dulciloqui dives facundia Marci
20
Suppeditet, lepidi sed neque Virgilii.
Visceribus matris nam sanctificatus in ipsis,
Testatur vitae ut nitor innocuae,
Saltem lascivi numquam levitate cachinni
Mores ingenui dedecorasti animi;
25
A proavis regum generosa stirpe potentum
Nobilis, at dignis nobilior meritis,
Quorum, pube genas cum nondum spargeret aetas
Vixque novus cunis prodieras positis,
Inter morigeros grato splendore coaevos
30
Pollebas Phoebi assimilis rutili,
Iam tunc emeritos vere patresque togatos
Aequiperans cani laudibus ingenii.
Tunc ego - dignaris, credo, meminisse - ministris
Vnus eram ex vestris, heu piger obsequiis.
35
Et velut in teneris et nondum falce resectis
Si fruticent gemmae palmitibus subitae,
Mirabar, tibimet quod tam matura subesset
In verbis gravitas, in studiis probitas.
Digno exercitii sed enim cultore superni,
40
Mens fecunda deo aruerat vicio
Grataque nidorem late sparsura per orbem
Nardus rore pio floruerat domino.
Denique, quo tradunt interque crepundia magnum
Alciden ludo enituisse novo,
45
Iam pede virosi noras calcare chelidri
Colla neque astutis fallier illecebris.
Quis tibi pro meritis cessit, qui praesidet astris,
Supremum gradibus pontificale decus
Laturus nitidi posthinc super ardua caeli
50
Inter sceptrigeros florida serta choros.
Praestat namque: facem casto fulgore nitentem
Arce super celsi constitui tumuli.
At modo divinis iugiter animata fluentis
Semina, quae miro prodierant cumulo,
55
Fertilitate boni quantum felicia grani
Excrescant, mundus novit ubique pius.
Suppliciter qui te caro conplexus amore
Praedicat attollit glorificat recolit;
Vndique diffusa iocundi nectaris aura,
60
Proluit ex arvo quae, benedicte, tuo,
Infula pontificum per quem decorata sacrorum
Evehitur merito, nobilis et proprio,
Cuius et ipsorum sublimis gloria regum
Subditur imperio te venerans animo.
65
Te quoque posthabito mundani culminis ostro
Diligit ut dulcem plebs trabeata patrem;
Qui pater es viduis, vegetamen quique pupillis,
Solamen mestis fidaque spes miseris
Quique, in praesidium non umquam pauper egentum.
70
Cunctos materno rite foves gremio,
Cuius ab ore sacrae decurrens vena sophiae
Ructat inexhausti dogmata larga favi,
Cuius et e digitis myrra stillante supernis
Infertur foribus ardor aromaticus,
75
Gratia quae, tostos cum iam perlustret et Indos,
Occupet et Thylae extima praegelidae.
O quam felici meruerunt sorte beari,
Adsunt vicino qui tibi servitio.
De grege namque tuo numquam custode fugato
80
Fur valuit hedum tollere vel minimum
Aut lupus exiguam ieiunis morsibus agnam
Laedere delusa calliditate fera;
Sed niveo totus pietatis vellere amictus
Novit septa poli te praeeunte sequi.
85
Cuius lauriferis vallatus mille catervis
Iudice cum Christo ibis honore tuo,
Eius et in dextra praepollens dote beata
Exceptus roseo iura dabis solio.
Ah memorans paveo, cum me (pallensque tremisco)
90
Inter setigeros leva tenebit apros
Pro scelerum culpa damnandum vindicis ira
Tendentemque tuo lumina subsidio:
Lumina, nam geminas arcebunt vincula palmas,
Cervicem nodus atque premet rigidus.
95
Sed, posco, mediis te tunc oppone periclis,
Raptum meque pius adde tuis ovibus.
Nunc quoque, divinas roseum libamen ad aras
Cum fundis, famuli sis memor, oro, tui
Vel, cum ture precum redolent interna tuarum,
100
Sacrorum fumo astra petente bono.
Namque ego devotus, vitae dum flabilis haustus
Sufficiet fotum visceribus tenerum,
Corde pio carum temet memorabo patronum,
Cuius amor nostro non abit ex animo
105
Quique, licet nostris longe remoreris ab oris,
Laudibus et meritis non tamen umquam aberis.