Petrus Damiani carmina 2, 44

Testo base di riferimento: M. Lokrantz, 1964


44. hymnus sancti Ruphini

Magnum Ruphini meritum

Turba canat fidelium,

Quo mundi uictor exstitit

Et liber astra petiit.

Bellator inuictissimus

Praebet ora lapidibus,

Sed uerbis grando uerberum

Non indidit silentium.

Plumbatis inde caeditur,

Iamiam obisse creditur;

Sed qui putatur mortuus,

Surgit in arma promptius.

Detruditur in clibanum

Furentem flammis ignium,

Caminus sed incendii

Fit nemus refrigerii.

Nam flammis crepitantibus

Clarus immersit angelus,

Ad cuius mox imperium

Perdit uires incendium.

Certat martyr egregius

Vt leo uinci nescius;

Cuncta poenarum genera

Mente calcat intrepida.

Saxum collo suspenditur,

Sic fluctibus immergitur;

Quem aqua Christo genuit,

Per hanc ad ipsum peruenit.

Nunc carnis liber onere

Rubro uestitur podere,

Corona plexus capite

De pretioso lapide.

Te, martyr alme, petimus

Mentis pronae uisceribus:

Nos tua soluant merita,

Quos nostra grauant debita.

Sit patri laus ingenito