9. de errore

Discerptus populi manibus perit Helvius insons

      Caesaris a sacro Cinna rogo rediens;

Insanum vulgus iaculo fixum caput eius

      Deportat circa vociferando rogum;

5

Cinnae Cornelii se plebs erronea credit

      Abscidisse caput, Caesaris ulta necem,

Qui, consanguineus cum Caesaris esset, in eius

      Consensit diro perfidus exitio,

Ergo nomen idem populum decepit atrocem,

10

      Illis ambobus Cinna vocamen erat.

Cassius in campos Thineium nocte Philippos

      Dirigit e castris praecipiendo suis

Nuntiet, an Bruti sint integra castra sodalis:

      Nox erat et toto sidera nulla polo;

15

Detentus crebris anfractibus ille viarum,

      Et furvae noctis implicitus tenebris,

Tardavit regredi quem sperat ab hoste teneri

      Cassius et Bruti diruta castra sui,

Caesareo madidam mox ponit sanguine vitam,

20

      Incumbens ferro turbidus ipse suo;

Tineius veniens dum cernit caede madentem,

      "Causa tuae mortis, dux", ait, "ipse fui:

Non patiar nostrum, dux obtime, crimen inultum",

      Recludit iugulum protinus ense suum.

25

Regi Veientum lugubrem tessera casum

      Attulit, obtatus iactus ei cecidit,

Qui conlusori ridens, "interfice", dixit,

      Missi Romani lusibus intererant,

Regius audita quos mactat voce satelles,

30

      Credens hoc regem significare suum.