16. de senectute

Centum Corvinus vitam determinat annis,

      Corporis et vegetus viribus ac animo.

Quod spatium longi vivendo conficis aevi,

      Nullo pontificum, Quinte Metelle, minor,

5

Quod geris offitium viginti circiter annos,

      Multum namque senex illud adeptus eras,

Nec micat ipsa manus, dubitat nec lingua senilis,

      Menbra sed integri plena vigoris erant.

Pontificem senis decies se praebuit annis

10

      Evo maturus auguribus Fabius.

At sepelit totum vivax Perpenna senatum,

      Cui consul iuvenis praefuit imperio.

Appius annorum numero superaverat istos,

      Orbatus geminis parvus adhuc oculis.

15

Rex decies senis Masinissa suos regit annis,

      Aevo decrepitus, instabiles Numidas:

Cunctos roborea praecelluit iste senecta,

      Non cuiquam iuvenum viribus inferior,

Vno qui cunctos pede stans frangebat ephebos,

20

      Non caput hic texit obrutus imbre, gelu;

Saepe diem totam solio residendo peregit,

      In nulla moto corpore parte manens;

Ferre senex potuit, iuvenis quae ferre solebat,

      Crebro diem nocti iuncxit equo residens;

25

Octonos decies sex et compleverat annos,

      Cum natum genuit, fama Metinno vocat.

Gorgias magnus fuit Isocratis pedagogus,

      Annos qui denos vixerat undecies;

Vivere tam longo cur vellet tempore, quaerunt,

30

      "Non accuso meum", dixit, "adhuc senium:

Namque vigent in me patet ut nunc dona iuventae,

      Perdurat membris gratia prima meis".

Indi vicenos consummant sexies annos,

      Herodotus ait, Aethiopes totidem.

35

Rex octingentos Lamiorum conficit annos,

      Vixit sexcentos illius et genitor.