16.

<P>artu recenti frondium

Et graminum fetura

Terre fecundat gremium

Clemencior Natura.

Nocti diem equilibrat,

Dum sullimes equos uibrat

Oue sol Phrixea.

Aquilone mansueto

Elementa nexu leto

Colunt hymenea.

Ha! Quam grauia

Michi sunt imperia

Veneria,

Cum nequeant deponi!

Lex Amoris anxia

Lex <est> legum nescia,

Lex obuia

Legum racioni.

Florem dampnarat Aquilo

Sub ruga nouercali,

Quem dulcis aure sibilo

Cum nectare uernali

Delibutum reddit uite

Suo carens Abderite

Rea parens rerum;

Solum pingit et deaurat,

Dum iacturam sol restaurat

Breuium dierum.

Ha! Quam <grauia

Michi sunt imperia

Veneria,

Cum nequeant deponi!

Lex Amoris anxia,

Lex est legis nescia,

Lex obuia

Legum racioni.>

Castra sequendo Veneris

Ad uana mens declinat.

Ipsis Cupido superis

Insaniem propinat.

Morbo felix infelici

Renatiue cicatrici

Toto mentis nisu

Suffragabar, set prudentem

Alienat Flora mentem

Osculo uel risu.

Ha! <Quam grauia

Michi sunt imperia

Veneria,

Cum nequeant deponi!

Lex Amoris anxia,

Lex est legis nescia,

Lex obuia

Legum racioni.>

Fallax interpres animi

Frons et sophista uultus

Certant non posse reprimi

Cupidinis insultus.

Voto michi non respondet,

Voluntatem tamen spondet

Facies alternam.

Spe distractus infelici

Nil expecto nisi dici

"Requiem eternam".

Ha! Quam <grauia

Michi sunt imperia

Veneria,

Cum nequeant deponi!

Lex Amoris anxia,

Lex est legis nescia,

Lex obuia

Legum racioni.>