4.

Quis aquam tuo capiti,

Quis dabit tibi lacrimas,

Vt laudes regis incliti

Fraudesque ducis exprimas?

In regiones ultimas

Planctu discurrat anxio

Prodicio

Nostrique regis capcio,

Que tot affligit animas.

Feda rubigo mentium,

Te pestis auaricie,

Dux, duxit in flagicium

Damnabilis memorie,

Hostis Herodes impie,

Inuasor Christi glorie,

Nam regie

Non noces innocentie,

Set Christo, set ecclesie.

Flos regum, ducum, procerum

Iter, quod erat liberum,

Sensit inextricabile,

Dum incidit in Cerberum,

Qui facile

Detexit cor ignobile;

Vas Deo detestabile,

Vas scelerum,

Dum crucifigit iterum

Christum in Christi pugile.

Iudas Christum distraxerat:

Dux regem uendit Anglie.

Set crimen hoc exaggerat

Idolatra pecunie:

Nam impie

Pacem cum rege finxerat,

Dum ei rex improperat,

Quod fugerat

Relicta crucis acie

Cedens in partem Sirie.

Christi miles

In hostiles

Irruebat cuneos.

Dux cum prauis

Et ignauis

Fabricabat laqueos

In regis capcionem:

Sic seuit in leonem

Vulpecule uersucia.

Bibe nunc, auaricia,

Dum puteos

Argenteos

Larga diffundit Anglia!

Tua tecum pecunia

Sit in perditionem!

Infidelis

Et crudelis

Triumphalem titulum

Crucis Christi

Polluisti.

Vendidisti populum

Terre promissionis,

Fili perditionis.

Rex reuertendi studio

Firmauerat triennio

Discordiam

In gratiam,

Set tua machinatio

Firmat in Dauid solio

Tirannum Babilonis.