15.

Spoliatum

F<l>ore pratum,

Dum seuiret Aquilo,

Ver colorat

Et reflorat,

Leni fauens sibilo.

Tauro Phebum Iupiter

Suscipit benigne.

Fero lesus nouiter

Veneris insigne;

Felix infeliciter

Flore succendor igne.

Ha! Quam dulcia

Sunt gaudia

Fideliter amantis!

Incendia

Blesencia

<Sunt> uoces adulantis!

Expolitus

Et mollitus

Sermo super oleum

Me seducit,

Dum inducit

Multiformem Protheum.

Vanis lactat fabulis,

Et, ut remorbescat

Mentis dolor exulis,

Vt in mortem crescat,

Infelicem osculis

Sophisticis inescat.

Ha! Quam dulcia

<Sunt gaudia

Fideliter amantis!

Incendia

Blesencia

Sunt uoces adulantis!>

Adulando

Risu blando

Mollit et effeminat,

Depredatur

Et furatur

Mentes, quas infascinat.

Pauperis alloquium

Cauet et declinat;

Copiose dancium

Votis se supinat,

Faui stillicidium

In osculo propinat.

Ha! Quam dulcia

<Sunt gaudia

Fideliter amantis!

Incendia

Blesencia

Sunt uoces adulantis!>

Hiis deuota

Mente tota,

Nichil dantes abdicat.

In crumenam

Nummis plenam

Dulces dolos fabricat.

Blandi studet urere

Risus incentiuo;

Spreto transit paupere,

Dum adquisitiuo

Construendi genere

Se copulat datiuo.

Ha! Quam dulcia

<Sunt gaudia

Fideliter amantis!

Incendia

Blesencia

Sunt uoces adulantis!>