11. de diuite qui promittebat sibi uitam

Diues erat quidam, qui nil donabat egenis,

      Gloria cuius opes, uenter eratque Deus.

Viuere credebat quam longo tempore, quare

      Posse suo multas multiplicabat opes.

5

Dicebat: "Cras illud emam, cras sic operabor,

      Cras equitare uolam, cras bona uina bibam.

Nulla michi desunt, sanus sum, letus, abundans

      Diuiciis, nullus nunc michi bella gerit.

Deliciis utar, cantabo, gaudia pangam,

10

      Temporibus multis luxuriosus ero".

Talia dum fatur, dum credit uiuere longo

      Tempore, dum uadit ludere, ponte cadit.

Precipitatus obit, corpus sepelitur, et eius

      Spiritus in uasto demonis ore iacet.

15

Nemo sibi uitam promittat, nemo futura

      Iudicet: in multis mors solet esse locis.

Mors hominem sequitur et numquam deserit ipsum:

      Nasci principians incipit ipse mori.